afrojack en david guetta

Column: Het vacuüm van de muziekindustrie (deel 3)

Sinds de ontwikkeling van het internet begin jaren 90 zijn diensten niet langer het exclusieve domein van multinationals. Op internet kan iedereen met een idee en toewijding een dienst zoals een winkel beginnen en succesvol maken. Innovatie op dit gebied is een prachtige mix van individuen, start-ups, overheden en grote bedrijven. Een opmerkelijk effect van internet is dat het al bijna twee decennia leidt tot nieuwe businessmodellen waarbij vrager en aanbieder elkaar op platforms steeds beter rechtstreeks weten te vinden.

De muziekindustrie heeft deze transformerende kracht keihard aan den lijve ondervonden. Met een beetje breedbandverbinding eind jaren 90 hoef je als muziekliefhebber allang niet meer naar de winkel om je muziek te halen. Vele nieuwe muziekdiensten maken hun entree en veranderen het landschap.

De implementatie van internet en social media in het huidige businessmodel is geen hype meer: de omarming van internet en sociale kanalen en de verregaande impact op alle processen, worden enkel en alleen begrensd door de vragen die men stelt en de mate waarin men buiten de gebaande paden durft te treden. Rechteneigenaren (lees: artiesten, auteurs, componisten en hun vertegenwoordigers zoals muziekmaatschappijen en muziekuitgevers) moeten de verschillende eigen digitale domeinen, sociale kanalen en muziekdiensten aan elkaar koppelen. Ze moeten de eindgebruiker van een optimale en juiste gebruikerservaring voorzien. Een hele klus en een hele uitdaging zo lijkt het.

Het staat al geruime tijd vast dat toegang tot content een sleutelrol speelt voor muziekliefhebbers. Kijkend eind jaren 90 naar diensten als Kazaa, LimeWire en Napster dan kun je niet anders concluderen dan dat deze diensten toegang gaven tot een grote database van bestanden. Deze diensten geven allen het gevoel dat alle content (lees: films, foto’s, muziek en software) die voorhanden is, daar te vinden was. Feitelijk verschaffen alle voornoemde diensten daar slechts toegang toe.

De verschuiving in de richting van een ‘ownership-free’ ervaring is vooral normaal voor jongere generaties zoals de digital natives en millennials. Die omarmen nu eenmaal de voortdurende verandering. Het paradigma is totaal verschoven: muziekliefhebbers gebruiken, luisteren en betalen anders voor de muziek die ze luisteren. Muziekliefhebbers hoeven de muziek die ze dagelijks luisteren niet meer te bezitten.

Waren het eerst de platenmaatschappijen en de auteursrechtenorganisaties die eerder deze digitale transformatie niet begrepen, dan zijn het nu wel de muziekdiensten als iTunes en Tidal of artiesten als Taylor Swift die zich lijken te vergalopperen aan de digitale wereld. De partijen die krampachtig proberen hun bestaande model te verdedigen lijken nog steeds niet te begrijpen dat internetgebruikers, en daarmee ook muziekliefhebbers, een anarchistische inslag hebben. Internetgebruikers bepalen zelf wel op welk tijdstip, vanaf welke locatie, met welk apparaat, welk netwerk of welke dienst wordt geraadpleegd of gebruikt. Dat laat zich voor muziekdiensten en rechteneigenaren vertalen naar ‘muziek zou zo breed mogelijk moeten worden aangeboden binnen de digitale wereld’ zouden ze hun rechten optimaal willen exploiteren.

Het niet (willen) aanpassen aan de behoeften en vraag van muziekliefhebbers die graag gebruik maken van een of meer muziekdiensten die zelf gekozen zijn, lijkt als je kijkt naar de Taylor Swift en Tidal discussies de rode draad. Een groot deel van de spelers binnen de muziekindustrie lijkt nog steeds kinderlijk naïef als het om de digitale wereld gaat. Het naïeve idee dat een diepgewortelde dominante houding die in het verleden heerste en op een of andere manier vandaag de dag op een bepaalde manier ook nog heerst de industrie verder gaat helpen blijft op een of andere manier de kop op spelen.

Op de agenda van de muziekindustrie lijkt inhaken op de veranderingen die spelen en het internet gebruiken ten voordele van de artiesten, muziekmaatschappijen en muziekluisteraars nog niet de hoogste plek te hebben. Aanpassen aan de behoeften van fans van artiesten en muziekliefhebbers die zorgen voor brood op de plank wordt nog steeds gemakshalve over het hoofd gezien. Het vacuüm van de muziekindustrie lijkt daarmee voorlopig nog niet doorbroken.

Lees ook

* Foto beschikbaar gesteld door Xolali.com

Steve Jobs at WWDC 2011 - ICloud

In vergelijking: iCloud, Amazon Cloud en Google Music

Apple heeft gisteren zijn betaalde MobileMe-dienst, waarvoor gebruikers zo’n 80 euro per jaar hebben betaald, door de gratis iCloud-dienst vervangen. De nieuwe dienst synchroniseert content met de servers van Apple. Daarna kunnen ze automatisch met andere iOS-apparaten worden gedeeld. Het gaat hierbij onder andere om mail, contactpersonen en kalenders, zoals MobileMe al deed.

Nieuw in iCloud is de mogelijkheid Nummers die via iTunes zijn gekocht, kunnen automatisch met tien verschillende apparaten (alleen van Apple) worden gesynchroniseerd. iTunes binnen iCloud is per direct als beta te gebruiken.

Een andere nieuwe feature is iTunes Match. Deze feature zal komende herfst worden vrijgeven. Gebruikers kunnen muziek die ze op andere wijze dan iTunes hebben verkregen, laten doorzoeken, waarbij nummers die ook door iTunes worden verkocht, worden vervangen door een drm-vrije 256kbps-Aac-bestand. Deze versie kan vervolgens met alle iOS-apparaten van een gebruiker worden gesynchroniseerd. Gebruikers betalen 25 dollar per jaar (naar alle waarschijnlijkheid 25 Euro in Europa) voor iTunes Match.

Een twitterbericht van Alexander Klöpping zei gisteravond wel iets moois: ‘Interssante keuze van de platenmaatschappijen (?) om mensen voor $25 per jaar hun geweten te laten afkopen met legaliseren van illegale MP3s’. We zijn benieuwd of iTunes Match inderdaad zo gaat werken dat ook andere (illegale) bestanden in de iCloud kunnen worden gematched. In dat geval heeft hij inderdaad een mooie tekst. Apple gebruikers kunnen dan hun geweten afkopen. Het wachten is nog even op de eerste blaadjes die van de boom gaan vallen.

Bijzonder is dat Apple de rechten met de platenmaatschappijen heeft geregeld. In de columns ‘Het vacuum van de muziekindustrie‘ en ‘Bezit maakt plaats voor toegang‘ op #D2W is nog eens duidelijk hoe rechthebbenden worstelen met het vergeven van licenties. Het is op zichzelf opvallend te noemen dat Apple wel een overeenkomst heeft met de rechthebbenden en Amazon en Google niet. Rechthebbenden zouden er goed aan doen om ook andere diensten snel te licenseren, al is het maar vanwege de creatie van een goede concurrentie-positie ten opzichte van iTunes.

Een andere interessante kwestie die nog speelt is de rechtzaak tegen MP3tunes.com, een dienst die je misschien wel als voorloper kunt aanduiden voor de services van Apple, Amazon en Google. De uitspraak in deze rechtzaak is bepalend voor het verdere vervolg van cyberlocker-diensten.

In onderstaand staatje schildert Appple iCloud in de vergelijking af als de grote winnaar vergeleken Amazon en Google. Wellicht is enige nuance op zijn plaats. Het systeem van Apple is gesloten en werkt niet op bijvoorbeeld Android of Blackberry toestellen. Verder kun je geen bestanden uploaden en is iCloud dan ook niet echt een cyberlocker-dienst te noemen. Daarnaast lijkt het er op dat er geen app is voor iCloud. Tot slot iCloud heeft een beperking tot 25.000 songs al doet het staatje dat niet vermoeden.

Vergelijking tussen iCloud, Amazon Cloud en Google music

Als alle functionaliteiten straks in de herfst zijn vrijgegeven kan er meer geconcludeerd worden. Vooralsnog ziet het er allemaal veelbelovend uit voor iedereen die enkel en alleen iOs-apparaten heeft.

Enhanced by Zemanta

Aweditorium: iPad-app om artiesten te ontdekken | #Aweditorium

Aweditorium

Mijn oog is onlangs gevallen op een te gekke muziek-app voor de iPad. Gereleased eind november 2010. Dit is een app op de iPad om artiesten en bands te ontdekken. De app geeft een compleet nieuwe dimensie aan het ontdekken van bands en hun muziek. De foto’s nodigen uit om de artiesten en bands te checken. Er zijn nog wel kleinigheden in de app, die bijgevoegd kunnen worden zoals het maken favorieten-lijstjes en het aangeven van mogelijke suggesties.

Check hier meer over de app of download via iTunes. Beoordeel zelf!

Enhanced by Zemanta

In ieder geval snappen ze het …

Beatles op iTunes

Of ik blij moet zijn met dat de Beatles zijn toegevoegd aan iTunes is de vraag. Een ding weet ik wel zeker is dat ze het bij EMI en het management van The Beatles beter snappen dan bij menig Dance-label dat nog steeds niet hun catalogus aanbied bij de diverse online stores.

Moe word ik van de diverse zogenaamde managers van artiesten of Dance-labels, die nog steeds als angsthazen te werk gaan in dit fantastische digitale tijdperk van ongekende mogelijkheden en nieuwe business-modellen. Het lijkt er dan op dat op muziek-exploitatie gebied de Dance-industrie in een vacuüm zit. Ik voel daarom een nieuwe column aankomen, geïnspireerd op de ADE en wat gesprekken, die ik afgelopen weekend heb gehad, met diverse Dance-artiesten en hun managers. De titel heb ik al ‘Het vacuüm van de Dance-industrie …’. Binnenkort meer.

Voor nu hier nog wat leuke columns uit de oude doos.

 

Release Sensation iPad App

Een tijd geleden zijn we bij Sensation in de weer gegaan voor een iPad app. We hebben gekozen om deze app te laten ontwikkelen door The Saints. In de app komen een nieuws-feed terug. Alle stadions in de wereld waar Sensation is geweest, alle videos en fotos van alle Sensations van de afgelopen 10 jaar. Alle items die ooit op DVD gereleased zijn en ook alle albums die gereleased zijn, zijn te downloaden middels de app via iTunes.

De app zal in de komende tijd nog worden uitgebreid met allerlei functies. Ook is er een versie voor de iPhone beschikbaar.

Mogelijke aanval van Google op iTunes

Google heeft interesse in de overname van het Amerikaanse bedrijf Catch Media dat bezig is technologie te ontwikkelen die consumenten vanaf één plek toegang biedt tot media van diverse aanbieders en apparaten.

Lees hier het hele artikel.

Reblog this post [with Zemanta]

Apple verandert concept achter iTunes

Apple treft voorbereidingen om muziekwinkel iTunes radicaal te veranderen. Als het bedrijf de platenmaatschappijen meekrijgt, zullen consumenten geen muziek gaan downloaden maar streamen naar hun iPods en iPhones.

De kern van de beoogde vernieuwing is een verschuiving van de fysieke opslagplaats van de muziek. In plaats van de muziek op een harde schijf te bewaren, hoopt Apple dat zijn klanten de liedjes vanuit een streaming server willen gaan streamen.

View original article