het spotify debat

Achtergrond: Spotify als zondebok voor verandering

In een interview met de Wall Street Journal, heeft Spotify’s CEO Daniel Ek niet specifiek gereageerd op de tweets van Thom Yorke van Radiohead en producer Nigel Godrich, maar hij betwist wel dat het bedrijf artiest onvriendelijk is. Regelmatig en vooral de laatste tijd wordt Spotify als zondebok voor de verandering binnen de muziekindustrie aangewezen.

‘Ik ben niet verrast, maar ik ben eerder bedroefd door het’, stelt Ek, toen hem gevraagd werd over frustraties van artiesten. ‘De overstap van fysieke naar digitale muziek is de grootste verschuiving in de industrie, sinds de uitvinding van de opname van muziek. We verkopen toegang, geen eigendom’ stelt Ek in hetzelfde interview. ‘Dat is iets heel, heel anders. En, weet je, de focus van de artiest zou moeten zijn hoe je het aantal streams, zou moeten maximaliseren.’ Die stelling onderschrijf ik samen met Ger Hofstee in ons komende e-book ‘vanAnaloognaarDigitaal.nu’.

Volgens Ek, verwarren artiesten downloads en streams en reageren dan ook dienovereenkomstig . ‘Het enige wat ze zien is miljoenen streams, en ze zien niet miljoenen dollars aan het einde van de rit, maar duizenden dollars. Artiesten denken dat een miljoen streams vergelijkbaar zijn met een miljoen downloads, dat is natuurlijk niet hetzelfde. Tuurlijk,  je streamt Rihanna vijf of tien keer, maar je gaat ook luisteren naar David Bowie’s gehele catalogus uit het verleden, die je wellicht nooit gekocht zou hebben. Dat zijn twee heel verschillende gedragingen’ vervolgt Ek verder in het interview.

Het staat nu eenmaal vast dat hits of populaire muziek vaker voorbij komen, dan niet hits. Daar horen ook andere verhoudingen bij als het gaat om het volume van de vergoedingen. Dat is in het analoge tijdperk nu ook eenmaal zo geweest. Op een of andere manier kon men daar wel prima mee leven, maar in de digitale wereld kennelijk niet. De ‘gezondere’ verdienmodellen ontstaan, wanneer muziek populairder is, dan wanneer het in het ondergrondse circuit blijft hangen. Zaak is dus altijd geweest dat je boven komt drijven, wil je een goede boterham over houden aan een muziekcarriere.

Het is wel duidelijk dat artiesten nog steeds moeite hebben met de verandering van analoog naar digitaal. De mechanieken van het internet begrijpen is ook niet eenvoudig. En als je in een veranderende industrie elkaar maar blijft napraten en lijft relateren aan verdienmodellen, die verdwijnen en veranderen. Dan kom je niet vooruit. In het hoofdstuk ‘Het veranderende business model van de muziekindustrie en haar kansen’ staan handvaten hoe je als artiest met de digitale verandering, die nu gaande is, om zou kunnen gaan. Spotify als zondebok voor de verandering aanwijzen is in ieder geval niet de manier om met verandering om te gaan.

Lees ook

1-Pagers: 6 inzichten die je op weg helpen

Regelmatig verschijnen er presentaties van DDMCA op D2W. Deze bevatten meestal meer dan 1 slide. Welke slides zijn ‘echt’ interessant? De andere zijn natuurlijk ook van waarde. Hierbij 6 inzichten van de afgelopen tijd die de moeite waard zijn. Lees meer →

britt dekker bij de wereld draait door

Gastcolumn: Is Hyperlinken opeens verboden? | #column

GeenStijl werd 12 september jl. veroordeeld vanwege haar hyperlink naar de blootfoto’s oftewel naaktfoto’s van Britt Dekker, gemaakt door de uitgever Playboy. Een interessante uitspraak – en één die makkelijk verkeerd kan worden uitgelegd. En dat doet GeenStijl dan ook direct in een reactie op haar eigen website. Daar stelt zij dat de rechter ‘hyperlinken vanaf nu heeft verboden’. De kop: “rechter verbiedt Google’.

De uitgeverij van Playboy had de foto’s van Britt Dekker laten maken, maar nog niet gepubliceerd. Op deze foto’s rust vanzelfsprekend het auteursrecht van de fotograaf. De foto’s hebben nieuwswaarde en wat wel vaker gebeurt, het nieuws werd vóór publicatie, ‘gelekt’. Zo stonden de foto’s op twee websites. GeenStijl werd daarover getipt en wees met een hyperlink, bezoekers de digitale weg naar de websites met de foto’s. Vervelend voor Playboy, want die verkoopt dan uiteraard minder papieren blaadjes. Playboy stelde dat de hyperlink van GeenStijl in feite de foto’s openbaar was en dat GeenStijl daarmee inbreuk op het auteursrecht had gemaakt.

Maar maakte deze hyperlink nu werkelijk de foto’s openbaar? Elke hyperlink verwijst toch alleen naar informatie die al op internet te vinden is?

Daar dacht de rechtbank in dit specifieke geval anders over. De foto’s van Britt Dekker stonden weliswaar op twee websites, maar dat waren slechts ‘opslag’ websites in de Cloud (te weten: Filefactory en Imageshack). De opslag en de toegang daartoe was alleen bedoeld voor de eigen redactieleden van Playboy. Met andere woorden: niemand uit het (lezers) publiek kan die foto’s vinden, ook niet via Google, tenzij men de exacte URL in handen zou hebben. En die URL had Playboy niet vrijwillig openbaar gemaakt, maar die was kennelijk ‘gelekt’.

Playboy stelde daarmee dat de foto’s niet eerder openbaar gemaakt waren. En dat nu juist de hyperlink van GeenStijl er voor zorgde dat ze foto’s aan het publiek werden aangebonden ter vertoning. De hyperlink is hier het “middel” van de (eerste) openbaarmaking. En zo werd het hyperlinken door GeenStijl verboden door de rechter.

Doorgaans is de informatie waar naar gelinkt wordt, al gepubliceerd op een website. Naar die informatie mag je blijven hyperlinken wat je wilt. Kortom, de ene hyperlink is de andere niet. De tekst op de website van GeenStijl na de uitspraak:  “Rechter verbiedt Google” klopt van geen kanten. Het is meer een reaguursel dan een betoog dat logisch volgt uit het vonnis. Maar goed, laten we afwachten wat het Hof Amsterdam zal beslissen, want GeenStijl gaat in hoger beroep!

De gastcolumn is geschreven door Maarten Leopold van Leopold Lawoffice. Zijn kantoor is gespecialiseerd in juridische kwesties op het gebied van intellectueel eigendom, muziek, (nieuwe) media, vormgeving en reclame.

Interesse in een gastcolumn? Neem gerust contact op via denis.doeland@ddmca.com

Andere columns

Uit het archief: Downloadverbod is niet het anwoord | #column

Critici roepen al jaren dat het downloaden van auteursrechtelijk beschermd materiaal pas verboden kan worden als er genoeg legale alternatieven zijn. Ook de overheid heeft dit na onderzoek erkend.

Teeven schrijft: “De bescherming van auteursrechten op internet is alleen effectief als er voldoende legale modellen beschikbaar zijn die voor consumenten aantrekkelijk en gebruiksvriendelijk zijn. De legale markt voor muziek, films en e-boeken wordt op dit moment echter sterk gehinderd door de grootschalige en kosteloze uitwisseling van bestanden. Voor legale aanbieders is concurreren met het kosteloze aanbod niet realistisch.”

Lees hier de gehele column

Vind hieronder de columns op #D2W;

muziekindustrie

Bundel: Inzichten voor Artiesten en DJ’s | #bundel

Al meer dan 2 jaar schrijft #D2W over online inzichten die van pas komen voor artiesten en DJ’s en hun managers en rechten-exploitanten. Het digitale tijdperk biedt kansen, grote kansen daarom alle inzichten van #D2W nog eens gebundeld.

  • De nieuwe hitlijst voor Artiesten, Bands en DJ’s?

Of je nu bekend bent of nog aan het prille begin van een carriere staat. Elke zichzelf respecterende Artiest, Band of DJ begeeft zich tegenwoordig in het online domein. Vorig jaar op Eurosonic/Noorderslag is er dan ook al door diverse mensen gepresenteerd wat Social Media kan betekenen voor een Band of Artiest. Zo verslaat Stephan ten Kate op Frankwatching drie presentaties.

Lees de gehele column

  • Verhogen van de balanswaarde van een Artiest

De waarde van een Artiest komt heden ten dage op de markt tot stand, niet in de studio of op het kantoor van een platenlabel of managementbureau. Fans willen dicht bij een Artiest staan en bepalen zelf hoeveel zij bereid te betalen voor muziek, een optreden of merchandise van een Artiest.

Lees de gehele column

  • Het vacuüm van de muziekindustrie (deel 2)

Buma/Stemra heeft kennelijk de tarieven voor podcasts aangepast naar 1 cent per gedownloade podcast met een minimum van € 130.- zo blijkt uit de berichtgeving van vorige week. Het heeft ertoe geleid dat onder andere Radio 538 per direct is gestopt met het aanbieden van de Dance Department en Powermix podcasts en Buma/Stemra de oorlog heeft verklaard. Niet alleen voor grote stations als Radio 538 heeft de aanpassing gevolgen, maar vooral ook voor de kleine webstations (met minder of geen commerciële inkomsten). Hetgeen de promotie van (nieuwe) muziek weer niet ten goede komt. Kortom wederom ontstaat ‘Het vacuüm van de muziekindustrie’.

Lees de gehele column

  • Het vacuüm van de muziekindustrie

Het Nederlandse spreekwoord luidt: ‘Een ezel stoot zich in het gemeen niet tweemaal aan dezelfde steen.’ Waarom lijkt het er op dat dit wel aan het gebeuren is met de muziekindustrie. Heeft de muziekindustrie niks van het Napster-tijdperk opgestoken?

Lees de gehele column

  • Downloadverbod is niet het antwoord

Critici roepen al jaren dat het downloaden van auteursrechtelijk beschermd materiaal pas verboden kan worden als er genoeg legale alternatieven zijn. Ook de overheid heeft dit na onderzoek erkend.

Lees de gehele column

  • Bezit maakt plaats voor toegang

Platenmaatschappijen en Muziekuitgeverijen, alsmede Artiesten bevinden zich middenin een grote verandering, waarin nieuwe businessmodellen en digitale mediaproducten een belangrijke rol spelen. Digitalisering, internet en nieuwe consumentenvoorkeuren bedreigen de traditionele Platenmaatschappijen en Muziekuitgeverijen. Zij hebben hedentendage te maken met meer concurrentie en verlies van de grip op doelgroepen en content.

Lees de gehele column

  • Investeren in fans

De prijs van muziek verschuift op termijn naar bijna nul. Via Social Media ontstaan er directe relaties tussen artiesten en luisteraars. De meeste inkomsten genereren Artiesten of Bands al een tijd niet meer met hun CD‘s of downloads. Die verdienen zij met het geven van de bijbehorende optredens. Muziek wordt daarmee meer een beleving of vehikel dan een fysiek product. Distributie tussen luisteraars onderling is gemeengoed en de schaarste verplaatst zich van aanbod naar aandacht.

Lees de gehele column

  • Fragmentatie van rechtenbeheer helpt niet

Ik was in mei van van het voige jaar op de International Music Summit in Ibiza. Hier komen mensen uit de Dance-industrie van menig Dance-label en menig artiestenmanagement bij elkaar om zaken binnen de Dance te bespreken. Ik merkte daar het beperkte denken van menig aanwezige. Tijdens de Amsterdam Dance Event in oktober van het vorige jaar, waar ik in een panel zetel had, merkte ik ook het beperkte denken binnen de Dance-industrie.

Lees de gehele column

Het staat voor #D2W inmiddels vast kijkende naar de inhoud van bovenstaande columns dat er een hele nieuwe waarde-funnel aan het ontstaan is. De komende tijd zal #D2W verder uiteenzetten hoe artiesten, DJ’s, managers en rechtenexploitanten met deze waarde-funnel hun voordeel kunnen doen.

Value Funnel voor Artiesten

Value Funnel voor Artiesten

Misschien ook leuk om te lezen:

Music Industry

Column: het vacuüm van de muziekindustrie (deel 2) | #column

Buma/Stemra heeft kennelijk de tarieven voor podcasts aangepast naar 1 cent per gedownloade podcast met een minimum van € 130.- zo blijkt uit de berichtgeving van vorige week. Het heeft ertoe geleid dat onder andere Radio 538 per direct is gestopt met het aanbieden van de Dance Department en Powermix podcasts en Buma/Stemra de oorlog heeft verklaard. Niet alleen voor grote stations als Radio 538 heeft de aanpassing gevolgen, maar vooral ook voor de kleine webstations (met minder of geen commerciële inkomsten). Hetgeen de promotie van (nieuwe) muziek weer niet ten goede komt. Kortom wederom ontstaat ‘het vacuüm van de muziekindustrie’.

Het staat vast dat muziek een belangrijk component is om verkeer naar webstations/sites te trekken of luisteraars (downloaders van podcasts) te genereren. Hetgeen natuurlijk voor commerciële inkomsten zou kunnen zorgen. Anders wordt de soep niet zo heet gegeten door Radio 538 en menig ander webstation. Het oefenloos gekwetter zonder enige kennis van zaken door de diverse blogs en hun lezers helpt ook niet. Voor een dialoog tussen alle betrokkenen zijn mensen nodig met gedegen kennis van zaken over de materie.

→ Lees hier de gehele column

Gevonden geld voor een museum | #museum

Stedelijk Museum

Een paar maanden geleden raakte ik met iemand, die werkzaam is bij het Stedelijk Museum, in gesprek over schilderijen en de digitale wereld. Dit gesprek inspireerde tot het schrijven van de navolgende column.

Als (kunst)schilder krijg je automatisch auteursrecht op jouw schilderijen, tekeningen en andere werken. Dit houdt onder andere in dat alleen jij beslist wat er met jouw werk mag gebeuren. Als je anderen daarvoor toestemming geeft, mag jouw werk tentoongesteld of afgebeeld worden in bijvoorbeeld boeken, op koffiemokken, posters en ansichtkaarten of in een agenda.

Je kunt aan deze toestemming voorwaarden verbinden, bijvoorbeeld de plaats van de tentoonstelling, de oplage van een boek of de oplage van de replicas. En je kunt er een bepaalde, door jou en de andere partij overeen te komen, financiële vergoeding voor vragen.

→ Lees hier verder de column ‘Gevonden geld voor een museum

Enhanced by Zemanta