Denis Doeland Festival 2017

Column: De dance-industrie van 2018 tot 2020

Geschatte leestijd - 5 minuten

Twee weken geleden hield ik een lezing over de toekomst van de dance-industrie voor een aantal investeerders uit het zakenleven. Een van hen attendeerde me erop dat deze lezing een zogenoemd ‘three horizons framework’ in zich had. Ook bevat het een ‘BHAG’: een langetermijnvisie, die in eerste instantie ‘ridicuul klinkt’, maar voor een industrie wel haalbaar is.

In de lezing presenteerde ik een vooruitzicht voor de dance-industrie in 2018. Ook kwam, aan de hand van de drie horizonnen, een vergezicht in 2019 en 2020 aan bod. Met een doel dat tot verbeelding spreekt en uitdagend is. Omdat ik deze inzichten ook graag deel met degenen die niet bij de lezing aanwezig konden zijn, vind je hieronder de inhoud van deze presentatie.

Uitleg terminologie

Allereerst een uitleg. Het three horizons framework werd oorspronkelijk gepubliceerd door Baghai, Coley et al (2000) en is sindsdien een belangrijk model gebleken voor groei, verandering en innovatie binnen organisaties. Aan de hand van drie horizonnen kan worden beschreven welke fasen organisaties of industrieën gaan doormaken.

De term BHAG – Big Hairy Audacious Goal – is bedacht door James Collins en Jerry Porras. Zij stelden in hun boek ‘Built to Last: Successful Habits of Visionary Companies’ organisaties die zo’n BHAG hadden geformuleerd, veel beter presteerden dan organisaties die dat niet hadden. Het ging daarbij om BHAG’s die tot de verbeelding spreken en uitdagend geformuleerd zijn.

Voorbeelden van succesvolle BHAG’s zijn:

  • We put a man on the moon and will bring him back safely this decade (John F. Kennedy, 1961);
  • We crush Adidas (Nike, bij oprichting, terwijl Adidas destijds marktleider was);
  • In 2020 zullen er met Volvo’s geen verkeersdoden meer vallen (Volvo).

Dat brengt ons op de volgende vragen:

  • Hoe zien de drie horizonnen voor de dance-industrie er uit?
  • Wat is de BHAG die de dance-industrie verder helpt?

Grip op digitale vermogen

Kijkend naar de eerste horizon. Aan ‘de achterkant van de organisatie’ ontstaat bij veel organisaties in de dance-industrie een blinde vlek. Dat is zonde, want dit is nu juist het onderdeel van de organisatie die het belangrijkste zal blijken te zijn. Hier zit namelijk het digitale vermogen – een belangrijk deel van de financiële waardering – van het bedrijf waar je controle op kunt krijgen. De inzichten over Spinnin Records en Armin Only van Armin van Buuren geven aan wat organisaties in 2018 te doen staat.

Hoe kan je grip krijgen op het digitale vermogen? Daarvoor moet je op een data-gedreven manier jouw event en ecosysteem optimaliseren. Je moet aan de slag met het Business Acceleration Framework. Dit raamwerk omvat de gehele digitale verandering van een organisatie en laat jullie event en ecosysteem digitaal opstijgen, door slim gebruik te maken van data. Drie zaken die je daarbij in acht moet nemen:

  • 5 doelen | Als je de prestaties van websites en social media van dance-organisaties analyseert, dan blijkt dat ze moeite hebben met digitalisering. De inzet is ‘aan de voorkant’ vaak wel in orde. Echter, de beloning aan ‘de achterkant’ ontbreekt. Het ten gelde maken van het digitale vermogen en een echte digitale visie ontbreken in veel gevallen nog. Bij bijna alle organisaties in de dance-industrie ontbreekt de context in data. Dat is een primair onderdeel van de digitale visie. Het sturen aan de hand van de vijf strategische doelen (waarde, reputatie, efficiency, versnelling en activering) biedt hiervoor uitkomst.
  • 9 stappen | Organisaties willen meer inzicht in de voortgang van processen en resultaten. Ze zijn door het Business Acceleration Framework beter in staat om controle te krijgen op de organisatie en iedereen te laten werken aan de (vooraf bepaalde) vijf doelen. Deze doelen zijn nodig om het bedrijfskapitaal (het analoge en digitale vermogen) te laten groeien. Dit kapitaal is namelijk: de relatie met de (potentiële) fan of klant. Voer de negen stappen van het Business Acceleration Plan uit die leiden tot een succesvolle digitale transformatie en die een organisatie laat versnellen in de digitale wereld.
  • 12 analyses | Organisaties leggen relaties met (potentiële) fans of klanten door in hun behoefte aan content te voorzien en steeds sneller met meer relevantere antwoorden en content te komen. Het Business Acceleration Framework en Business Acceleration Plan helpen organisaties hiermee. Ze kunnen echter niet zomaar aan de slag met het raamwerk en het plan. Voor ze de snelheid van de digitale wereld kunnen bijhouden en kunnen versnellen ten opzichte van de concurrentie, moeten eerst de twaalf analyses gemaakt worden. Het nulpunt van het raamwerk en het plan voor de digitalisering moeten eerst tot stand komen. Hieruit volgt de Business Acceleration Roadmap, die de digitale transformatie vormgeeft in een tijdlijn met daarin mijlpalen voor de vijf doelstellingen.

horizonnen dance-industrie

Eerste machine learning implementaties

Verder kijkend naar de tweede horizon. Google strijdt al jaren tegen de onnatuurlijke manipulatie van zoekresultaten. Daarom gebruikt het steeds vaker ‘machine learning’ en ‘big data’’-patronen om spamherkenning bloot te leggen. Waar voorheen handmatig gekeken werd op welke twee à drie factoren een onnatuurlijke link herkend kan worden, kan nu een zelflerend systeem gecompliceerde patronen herkennen in de enorme berg data. Waar nieuwe trucs ontstaan, leert het systeem bij iedere update de daarbij behorende patronen te herkennen.

Als we kijken naar de technologische revolutie die gaande is, dan zien we dat er een ongekende hoeveelheid informatie beschikbaar is voor analyse en actie. Iedere Facebook-‘post’ of -‘like’, iedere piep van een supermarkt-scanner en elk knipperend lampje van een medisch hulpmiddel kan worden uitgelezen en geanalyseerd. Daarmee is het in potentie een waardevolle bron van informatie. De mogelijkheid om deze waardevolle informatie automatisch uit te pluizen, op zoek naar verbindingen die niet voor de hand liggend zijn, wordt ook machine-learning genoemd.

Automatisch herkenen

In mijn boek vanAnaloognaarDigitaal.nu citeerde ik Mike Gualtieri, analist bij Forrester Research, met een pragmatische definitie van big data: ‘Big data is het vermogen van een bedrijf om gegevens op te slaan, te verwerken en zichzelf toegang te verschaffen tot die gegevens, waardoor het bedrijf effectiever kan werken, beslissingen kan nemen, risico’s kan verminderen en klanten kan bedienen’.

Dit is een goed werkbare definitie. Een kanttekening: de term big data is – net als de term social media – een containerbegrip. Wanneer big data zijn volwassen stadium bereikt, zal de term gewoon weer data genoemd worden en is het de normaalste zaak van de wereld geworden. Eigenlijk net zoals bij de termen e-mail en website gebeurde.

Ik verwacht dat dat in 2019 het geval zal zijn. Het automatisch herkennen van patronen in het Business Acceleration Framework zal dan een feit zijn. Alle data uit een organisatie heeft een bijdrage. Organisaties in de dance-industrie maken dan gebruik van kunstmatige intelligentie en machine learning. Data is vanaf 2019 een containerbegrip geworden een middel dat organisaties helpt sturen en versnellen.

Automatisch gestuurd

Tot slot de derde horizon. Aan het eind van 2019, begin 2020, zal de dance-industrie langzamerhand een automatische industrie beginnen te worden. Chatbots, zoals die van Hardwell, zijn dan de normaalste zaak van de wereld. Je kunt niet alleen kletsen via deze bots, maar ook muziek luisteren. Tickets en merchandise bestellen zijn alledaagse handelingen. Automatische analyses en beslissingen aan de hand van het Business Acceleration Framework is voor iedere organisatie in de dance-industrie part of the job.

Dit klinkt allemaal als een doel dat tot de verbeelding spreekt en uitdagend geformuleerd is, toch? Dit is dan ook mijn Big Hairy Audacious Goal waar ik me de komende twee jaar mee bezighoud. Wat mij betreft zijn we hier zelfs niet eens zo ver meer vandaan. Als we naar voorbeelden uit China kijken, dan zien we dat dergelijke aspecten daar al een plek hebben gevonden. In mijn overtuiging zal de dance-industrie begin 2020 zover zijn. Dit geldt ook voor de sport-, media- en entertainmentbranche. Dan zijn bots die handelen op basis van automatische analyses een onmisbaar gereedschap in de relaties tussen fans en dj’s enerzijds en fans en festivals anderzijds.

* Afgelopen werd deze gastcolumn gepubliceerd op This Is Our House. Dit is de bewerkte versie voor #D2W.

** Foto Walter Jonker

Check ook

Lees ook

Liever een gratis eBook? Check ook vanAnaloognaarDigitaal.nu en EDMendedigitalewereld.nl

Doeland’s Digitale Ecosysteem in cijfers

Denis Doeland

Achtergrond: 5 stukken die de dance-industrie moet lezen

Geschatte leestijd - 3 minuten

De concurrentie onder dj’s en in het festivallandschap is moordend dit jaar. Nog niet eerder in 25 jaar tijd heeft het landschap de omvang gekend die het dit jaar gaat krijgen. Meer dan 400 dance-festivals van meer dan 300 unieke merken die allemaal vechten om de gunst van de festivalganger. En bijna 1.600 Nederlandse dj’s die nationaal tegen elkaar en internationaal opboksen tegen meer dan 37.000 internationale collega’s. Dit jaar zal de dance-industrie voor het eerst ervaren hoe het is om in een markt te opereren die overvol is. Welke inzichten zou je moeten gebruiken om als artiest of festival in de overvolle Nederlandse markt jouw weg te vinden. Onderstaande 5 visiestukken geven inzicht.

1 | Het eindspel van de dance-industrie

Veelal zijn mijn columns op actualiteit gebaseerd en data die op dat moment voorhanden is. Dit keer wil ik echter stilstaan bij een langer termijn beeld dat vorig jaar is ontstaan waar ik de afgelopen weken tijdens conferenties aandacht aan heb besteed. Het eindspel van de dance-industrie is in zicht. Volledig geautomatiseerde communicatie is de weg die ingeslagen moet worden. Alleen artiesten, maar ook festivalorganisatoren, die hun relatie met hun fans digitaal optimaliseren zullen op termijn kans hebben te overleven. Hoe ziet het eindspel er dan uit?

2 | De volgende stap is automatische communicatie

Chatbots – kort bots genoemd – zijn al een tijdje aanwezig. Nu Facebook organisaties in staat stelt om geautomatiseerde customer support en interactieve ervaringen te leveren door middel van bots via Messenger zullen bots oftewel de conversational interfaces overal in het netwerk opduiken. Wat kunnen organisaties leren aan de hand van een voorbeeld van de implementatie van automatische communicatie bij een Nederlandse top dj als Hardwell?

—–

Video met dank aan Glenn Maessen, Kim Louwhoff, Jordy Claus en Bart Pluijmaekers

—–

3 | Hoe overleef je in de dance festivalmarkt?

Al geruime tijd denkt mening organisator van festivals in de dance-industrie dat de festivalmarkt op zijn hoogtepunt moet zijn. Maar wat nu als de festivalmarkt op zijn hoogtepunt is en de omzet in de branche niet meer toeneemt? Hoe staat de dance festivalmarkt er voor? Hoe overleef je de felle concurrentiestrijd? Of hoe treed je toe als nieuwkomer? Dit visiestuk geeft inzicht.

4 | Hoe een dj zich moet organiseren

Veel dj’s als ook hun managers beseffen in onvoldoende mate dat hun businessmodel in feite volledig digitaal is. Eerst worden overeenkomsten met boekingskantoren, platenmaatschappijen en muziekuitgevers gesloten, leert het Volkskrant-artikel. Juist deze partijen hebben moeite met de digitale voortgang en de digitale verandering die plaatsvindt. De muziekindustrie (of dance-industrie) is inmiddels een tech-industrie geworden, ook al lijken sommige spelers in de industrie dat nog niet te beseffen. Dit betekent dat de organisatie van een dj zich anders moet organiseren. Zijn organisatie moet digitaal volwassen worden. Lees hier hoe hij te werk moet gaan …

5 | Hoe de dance-industrie in 2017 verandert

In het begin van het jaar keek ik vooruit. Ik stelde dat: 2017 wordt het jaar van de relatie met de fan en organisaties in de dance-industrie moeten sturen op basis metrics en gebruik maken van netwerken die daarbij aansluiten. Welke aspecten gaan hierbij een rol spelen? Lees hier meer

Ook interessant

Bekijk de masterclass

Lees ook

Liever papier? Bestel de boeken hier

Boeken Denis Doeland

 

 

beatport verdrinkt door streaming

Column: Beatport verdrinkt door streaming

Wederom een gastcolumn voor Our House. Dit keer zoom ik in op de nieuwe ontwrichting van de digitale muziekmarkt, naar aanleiding van het momenteel zo geteisterde Beatport. “Pakt Spotify de streamingmarkt of is er nog een significante rol weggelegd voor andere marktpartijen?”

Bijna 17 jaar geleden begonnen diverse platenmaatschappijen zich zorgen te maken over de wijze waarop muziek voortaan zou worden geconsumeerd. Het downloaden deed op dat moment zijn intrede.

Moord en brand riepen alle partijen. Muziekliefhebbers blijven toch cd’s kopen, om de verpakking, het artwork en de lyrics, zo probeerde de muziekindustrie de markt te laten geloven.

De eerste scheuren in het oude businessmodel van de muziekindustrie werden midden jaren ’90 door de dance al zichtbaar. Simpelweg omdat dj’s in principe op hun zolderkamer platen begonnen te mixen en op ‘party’s’ ten gehore brachten.

Tegelijkertijd begonnen duizenden radiostations op internet en kwamen online diensten vergelijkbaar met Beatport en Spotify op de markt, die wereldwijd muziek gratis aanboden en later verkochten. Ook waren er Napster- en Piratebay-achtigen waar de consument helemaal gratis ‘illegale’ muziek en films kon downloaden of streamen.

Het businessmodel van de muziekindustrie ging met deze ontwikkeling voorgoed op de schop.

De entree van streaming

Beatport maakte destijds deel uit van een nieuwe beweging. Het online verkopen van mp3’tjes verving oude technologieën als cd’s en vinyl. In de eerste 5 jaar van het bedrijf groeide het platform uit tot een marktplaats voor muziek voor een groot deel van de danceliefhebbers, naast concurrenten als Dance-Tunes, Juno en Traxsource.

Universal Music stelde eerder al dat de digitale verkoop de cd-verkoop voor het eerst inhaalde in 2013. Hoewel het algemeen bekend is dat de cd-verkoop daalt, is de daling van de verkoop van downloads een veel recenter fenomeen dat opvalt.

Grote muziekmaatschappijen als Universal Music Group, Sony Music Entertainment en de Warner Group hebben aandelenbelangen in Spotify en andere streamingdiensten genomen. Ze zetten volledig in op abonnementsdiensten om de digitale groei snel te continueren en de daling in de download-verkoop op te vangen.

Dagen zijn geteld

Vooral abonnementsdiensten en streaming nemen een vlucht, zo blijkt uit alle cijfers. De dagen van het ‘fysieke product’ en het ‘pay per download’-model zijn geteld. Toegang tot muziek is waar het over gaat.

Deze ‘digitale disruptie’ lijkt relatief nieuw. Slechts enkele industrieën hebben het vandaag de dag al doorgemaakt. Het meest duidelijke voorbeeld is de muziekindustrie, die dankzij digitale disruptie veranderde: meer dan een halvering van de ‘fysieke’ omzet in bijna 20 jaar tijd.

Inmiddels zet het businessmodel van Spotify de muziekindustrie opnieuw op zijn kop. Digitale disruptie heeft een vergelijkbaar effect bij andere media veroorzaakt.

“Beatport wordt gewoon het platenwinkeltje op de hoek”

Elke branche – hoe analoog, maar ook hoe digitaal dan ook – is gevoelig voor disruptie. Het is niet een kwestie of het gebeurt, maar steeds wanneer en door wie.

Nu al gaat het ‘pay-per-download’-model dat Apple op grote schaal introduceerde, het voornaamste model van Beatport, sneuvelen. Geen wonder dat Apple met iTunes gekke capriolen uithaalt aangaande exclusiviteit van albums, waarbij ze muziekmaatschappijen forceren tot een tijdelijke exclusieve release. De capriolen, die van korte duur zijn, hebben geen effect op de opmars van de streamingmarkt.

Wet van de remmende voorsprong

Spotify wordt vaak genoemd aangaande alles wat goed en fout is aan streamingdiensten, hoewel het in de VS kort concurrentie heeft van Beats Music, dat opgegaan is in Apple Music de streamingdienst van de iPod-uitvinder. Spotify, dat van origine een Zweeds bedrijf is, is de grootste digitale muziekabonnementsdienst ter wereld met op het moment van schrijven ongeveer 100 miljoen gebruikers. In Europa, in het bijzonder in Frankrijk, is Deezer een belangrijke speler.

Pakt Spotify de streamingmarkt of is er nog een significante rol weggelegd voor andere marktpartijen? Ik denk het laatste.

Al was het maar omdat Apple door het kopen van Beats, het binnenkort inlijven van Tidal en de komst van YouTubes muziekdienst de kans groot is dat deze twee bedrijven – met toegang tot respectievelijk ruim 400 miljoen en 800 miljoen gebruikers – sneller dan voorheen tractie zullen maken. En daardoor sneller aan betalende gebruikers zullen komen dan het geval was bij Spotify en Deezer. Het aanbod voor de danceliefhebber bij de meeste streamingdiensten is tegenwoordig meer dan voldoende.

Terug bij af

Beatport is, nu het geen koper voor haar platform kan vinden, terug bij waarmee ze begon: een webshop om dancemuziek te kopen. Zij heeft daarmee definitief het streaminglandschap verlaten.

Op het moment van schrijven heeft de in dance gespecialiseerde muziekdienst meer dan zes miljoen liedjes van meer dan 46.000 labels. In een gemiddelde week worden er 25.000 liedjes toegevoegd, op jaarbasis krijgen ze meer dan 40 miljoen unieke bezoekers.

Een getal waar je vraagtekens bij kan zetten. Immers zijn de klanten van Beatport dj’s en producers (red. volgens TopDeejays staan zo’n 30 duizend dj’s geregistreerd). Die gaan naar Beatport om liedjes te downloaden, of om te kijken welke liedjes ze illegaal moeten downloaden. Ze gaan er niet heen om muziek te luisteren. Een totaal ander doel dan gewone danceliefhebbers die andere muziekdiensten dan Beatport hebben uitgekozen.

De verschuiving binnen de muziekindustrie in de richting van een ‘ownership-free’ ervaring is vooral normaal voor jongere generaties, die omarmen nu eenmaal de voortdurende verandering. Zoals het zich nu laat aanzien zijn de laatste dagen van Beatport als muziekdienst van significante betekenis geteld. Met bijna 30 duizend potentiële klanten is zij in het digitale landschap gewoon ‘het platenwinkeltje op de hoek’ dat dancemuziek verkoopt aan dj’s en is zij voorlopig terug bij af.

Lees ook


(advertentie)

Raamwerk Digitale Strategie 2016.015

In ieder geval snappen ze het …

Beatles op iTunes

Of ik blij moet zijn met dat de Beatles zijn toegevoegd aan iTunes is de vraag. Een ding weet ik wel zeker is dat ze het bij EMI en het management van The Beatles beter snappen dan bij menig Dance-label dat nog steeds niet hun catalogus aanbied bij de diverse online stores.

Moe word ik van de diverse zogenaamde managers van artiesten of Dance-labels, die nog steeds als angsthazen te werk gaan in dit fantastische digitale tijdperk van ongekende mogelijkheden en nieuwe business-modellen. Het lijkt er dan op dat op muziek-exploitatie gebied de Dance-industrie in een vacuüm zit. Ik voel daarom een nieuwe column aankomen, geïnspireerd op de ADE en wat gesprekken, die ik afgelopen weekend heb gehad, met diverse Dance-artiesten en hun managers. De titel heb ik al ‘Het vacuüm van de Dance-industrie …’. Binnenkort meer.

Voor nu hier nog wat leuke columns uit de oude doos.

 

Artiest 2.0: is er licht aan het einde van de tunnel? (deel 1)

Keer op keer merk ik dat de Dance-industrie waar ik in werk toch op een of andere manier conservatieve trekjes vertoond. Dit komt op mij op een of andere manier beangstigend over. Het zou toch de Dance als muziekstroming moeten zijn die voorop loopt als het gaat om innovatie en vernieuwing.

Zeker in deze tijden waar de ‘DIY’ mogelijkheden via het internet ‘allover the place’ zijn.

lees hier de hele column

Aanbevolen om te lezen:

dance industrie

Column: Dance-industrie conservatief aan het worden?

Er wordt de afgelopen jaren geprobeerd door Artiesten/DJ’s en Managers van Artiesten/DJ’s of platenmaatschappijen wanhopig voet aan de grond te krijgen binnen het radio– en tv-landschap. Er wordt met man en macht getracht muziek ten gehore proberen te brengen zodat er exposure wordt gecreerd voor de Artiesten/DJ’s dan wel voor de tracks die Artiesten/DJ’s maken. Er wordt geprobeerd om een live-set of voor opgenomen DJ-set geplaatst te krijgen bij Dance Department van Radio 538, bij Clubbin van Slam FM of een Essential Mix te regelen bij BBC Radio 1’s Dance programma van Pete Tong. Danwel worden Dance-tracks of clips van Dance-tracks bij de diverse Radio of TV stations aangeboden om maar airplay te krijgen. Alles ten faveure van het creëren van exposure voor de artiest of de muziek die hij draait.

Dance-industrie en z’n starheid

Onlangs werden we geconfronteerd met het feit dat een DJ ons een bericht stuurde dat zijn set van een evenement dat wij verzorgen niet mocht worden uitgezonden of naderhand als podcast mocht verschijnen, want hij zou van diverse platenmaatschappijen geen promo’s meer ontvangen als zijn sets nog zouden worden uitgezonden of als podcast zouden verschijnen via een van onze kanalen. Dit was voor mij het signaal om weer eens een en ander op te schrijven.

De afgelopen jaren roep ik binnen het concern waar ik voor werk dat we nieuwe technologie moeten omarmen en dat door allerlei nieuwe hardware, zoals mobiele telefoons met 32 Gigabyte opslag en cameras die tot wel met 8 tot 10 Megapixels kwaliteit kunnen fotograferen of video opnemen, de content van de evenementen zoals SensationTrance Energy, In Qontrol, Defqon, Qlimax, Mystery Land, Decibel Outdoor en anderen gewoon op het internet verschijnt ook al publiceren wij het zelf niet. Waarschijnlijk hebben vele binnen het concern gedacht ‘waar heb je het over?’ en ‘zo’n vaart loopt het toch allemaal niet!’.

Geen toestemming

De laatste 2 a 3 jaar proberen we via onze platformen Sensation.comDance-Tunes.comQ-Dance.nlID-T.comB2S.nl en anderen waar we mee werken voor vele mensen, die geen kaartje hebben kunnen bemachtigen om welke reden dan ook, op de avond of dag op een kwalitatieve manier mee te laten genieten of na het evenement op een kwalitatieve manier na te laten genieten van de diverse DJ-sets die plaatsvinden of hebben plaatsgevonden. Hiervoor hebben we de benodigde toestemmingen nodig van de DJ’s/Artiesten. Hetgeen altijd voor de nodige stress zorgt. Er zijn immers altijd DJ’s/Artiesten, managers of bookers van DJ’s/Artiesten of platenmaatschappijen van de DJ’s/Artiesten die hun toestemming weerhouden om de meest uiteenlopende redenen.

Een 5-tal van de meest voorname redenen die we medegedeeld krijgen zijn;

  • Ik draai exclusieve remixes of remakes die ik heb gemaakt, daarom mogen jullie mijn set niet uitzenden of podcasten via internet.
  • Ik draai nieuwe producties die nog niet gereleased zijn, daarom mogen jullie mijn set niet uitzenden of podcasten via internet.
  • De kwaliteit van de stream of de podcast is te hoog, daarom mogen jullie mijn set niet uitzenden of podcasten via internet.
  • Ik wil mijn set eerst terughoren, daarom mogen jullie mijn set niet uitzenden of podcasten via internet.
  • Ik wil gewoon niet dat mijn set wordt uitgezonden of gepodcast via internet.

Kansen worden niet benut

Ik ben het daarom kwijt als ik kijk naar bovenstaande redenen en de wijze waarop diverse DJ’s/Artiesten, managers of bookers van DJ’s/Artiesten of platenmaatschappijen met het internet als nieuw medium omgaan. De kansen voor exposure zijn groter dan ooit en de afhankelijkheid van traditionele media, zoals Radio en TV, voor DJ’s/Artiesten slinkt met de dag. Helemaal raak ik het kwijt als ik de redenen, waarom sommige DJ’s/Artiesten, managers of bookers van DJ’s/Artiesten of platenmaatschappijen van de DJ’s/Artiesten hun toestemming weerhouden, eens afzet tegen wat er al jaren lang gaande is aangaande het verkrijgen van exposure voor DJ’s/Artiesten of Dance-tracks via de traditionele media, zoals Radio en TV.

  • Ik draai exclusieve remixes of remakes die ik heb gemaakt, daarom mogen jullie mijn set niet uitzenden of podcasten via internet. Kennelijk hebben DJ’s/Artiesten, managers of bookers van DJ’s/Artiesten of platenmaatschappijen van de DJ’s/Artiesten geen problemen met het laten horen van de remixes of remakes er geen problemen mee wanneer ze live draaien voor Radio 538, Slam FM, BBC Radio 1 of andere traditionele zenders.
  • Ik draai mijn nieuwe producties die nog niet gereleased zijn, daarom mogen jullie mijn set niet uitzenden of podcasten via internet. Kennelijk hebben DJ’s/Artiesten, managers of bookers van DJ’s/Artiesten of platenmaatschappijen van de DJ’s/Artiesten geen problemen met het laten horen van nieuwe producties wanneer ze live draaien voor Radio 538, Slam FM, BBC Radio 1 of andere traditionele zenders.
  • De kwaliteit van de stream of de podcast is te hoog, daarom mogen jullie mijn set niet uitzenden of podcasten via internet. Kennelijk zijn DJ’s/Artiesten, managers of bookers van DJ’s/Artiesten of platenmaatschappijen van de DJ’s/Artiesten niet op de hoogte dat de kwaliteit van streaming audio of podcasts 11 tot 14 keer zo laag is als die van een CD.
  • Ik wil mijn set eerst terughoren, daarom mogen jullie mijn set niet uitzenden of podcasten via internet. Kennelijk hebben DJ’s/Artiesten, managers of bookers van DJ’s/Artiesten of platenmaatschappijen van de DJ’s/Artiesten hier geen problemen mee wanneer ze live draaien voor Radio 538, Slam FM, BBC Radio 1 of andere traditionele zenders.
  • Ik wil gewoon niet dat mijn set wordt uitgezonden of gepodcast via internet. Kennelijk zijn DJ’s/Artiesten, managers of bookers van DJ’s/Artiesten of platenmaatschappijen van de DJ’s/Artiesten niet op de hoogte dat door allerlei fantastische hardware, zoals mobiele telefoons met grote opslag capaciteit en goed audio/video opname mogelijkheid, hun muziek of set die zij ten gehore brengen op evenementen toch op het internet verschijnt ook al geven zij hun toestemming niet om een officiele audio/video-stream te verzorgen of podcast te faciliteren na het evenement.

Zorgwekkende ontwikkeling

Deze week werd eens te meer duidelijk dat de heden ten daagse technologie er voor zorgt dat niks voor de wereld meer onopgemerkt blijft, nog te controleren valt. Wanhopig probeerde de Iraanse regering te verhinderen dat de buitenlandse pers beeldverslag deed van de demonstraties naar aanleiding van de omstreden uitslag van de presidentsverkiezingen in Iran. Kansloze actie. De beelden bereikte ons toch doordat mensen met hun mobiele telefoons of videocameras via sociale netwerken als Twitter of Facebook hun beelden verspreidden. Andere traditionele media namen deze beelden integraal van het internet over en zo kregen we toch beeldverslag vanuit Iran. Een overduidelijk voorbeeld van hetgeen ik al boven vaststelde dat content gewoon op het internet verschijnt ook al publiceert degene van wie de content is of onder controle wil hebben het zelf niet.

Kijkend naar het bovenstaande lijkt het er veel meer op dat DJ’s/Artiesten, managers of bookers van DJ’s/Artiesten of platenmaatschappijen van de DJ’s/Artiesten niet begrijpen wat ze met het internet aan moeten, simpelweg niet openstaan voor allerlei veranderingen of de ‘oppertunities’ (nog steeds) niet (willen) zien van het internet.

Een zorgwekkende ontwikkeling. De Dance-industrie is toch progressief en innovatief? En toch niet conservatief?! Vaak genoeg moet ik toch concluderen dat menigeen die binnen de Dance opereert er een conservatieve houding op nahoudt. Ik kan DJ’s/Artiesten, managers of bookers van DJ’s/Artiesten of platenmaatschappijen van de DJ’s/Artiesten daarom alleen maar adviseren zo veel mogelijk nieuwe technologie te omarmen en iedereen die op een goede en kwalitatieve manier exposure wil geven aan DJ’s/Artiesten medewerking te verlenen. Dit zal immers bijdragen aan de exposure en carriere van de DJ’s/Artiesten en de promotie van de Dance muziek.

dance festivalmarkt

Dance-industrie conversatief aan het worden?

Het lijkt er op dat DJ’s/Artiesten, managers of bookers van DJ’s/Artiesten of platenmaatschappijen van de DJ’s/Artiesten niet begrijpen wat ze met het internet aan moeten, simpelweg niet openstaan voor allerlei veranderingen of de ‘kansen’ (nog steeds) niet (willen) zien van het internet.

Check hier de gehele column

Lees ook